hij is voorbij gevlogen....Voor ik het in de gaten had was het al weer tijd voor het openmaken van mijn wekenlijkse Nederlandse briefpost wat elke keer weer spannend is....!(voor de mensen die het niet weten ik heb van een aantal vriendinnetjes enveloppen meegekregen en elke week mag ik ere en openmaken). Dit keer werd ik blij verrast door een geweldig lief gedichtje en een foto, een tijdje geleden gemaakt in een kroeg in Nijmegen. Ik moet zeggen dat die tijd nu erg lang geleden lijkt....

Het is heel gek aan de enne kant is deze week heel snel gegaan, maar aan de andere kant heb ik het gevoel als of ik al een maand hier zit, wat waarschijnlijk ook komt door alle nieuwe indrukken...

Het is super fijn dat ik de mensen hier nu wat beter ken, niet dat ik alle namen al ken, maar van de meeste weet ik wat ze wel en niet leuk vinden, wat ze wel en niet kunnen, waar ze chagerijnig van worden of juist vrolijk en hierdoor voel je, je meteen al een stuk meer thuis...

Daarnaast merk ik ook dat ze steeds meer aan mij vragen, ook al kan ik het in de meeste gevallen niets van verstaan (buiten het feit dat de meeste geen Engels spreken, praten ze ook vaak heel onduidelijk) en dit ook de omgeving waar je blij wordt van de kleine dingen..

Een jongentje van 12 die mij de laatste dagen graag uitdaagd en dan hoopt dat ik achter hem aan kon rennen, het feit dat ik dat ook een aantal keer gedaan hebt maakt het alleen maar erger want als ik het nu niet uit mijzelf doe zorgt hij er wel voor dat ik het moet doen...

Een bewoner die naar mij toekomt om hem te helpen met het opmaken van zijn bed waarop er nog 3 andere naar mij toekomen en graag hetzelfde zouden willen...een vrouw in een rolstoel die plotseling boos en/of verdrietig kan worden maar als ik dan een liedje zing ze uiteindelijk toch gaat lachen en probeerd mee te zingen

Dan eenbewoner die het geweldig vind om keer op keer dezelfde puzzel te maken, ze zou het de hele dag kunnen doen als ik niet na de zoveelste keer zeg dat we nu wat anders gaan doen..

Daarnaast eenbewoner die erg van douchen houd en soms om 3 uur snachts niet 1 maar alle douches aanzet en dan niet een beetje zeep op zijn hand doet maar de hele fles leegmaakt...vervolgens ook graag nieuwe zeep wil kopen (want het is op) en omdat hij geen geld had het dan maar van een andere bewoner jat...de medewerkers er achter kwamen en dreigde hem aan te geven bij de politie waarop hij niet meer kon stoppen met sorry zeggen...

Wat ik ook nog even MOET vertellen is mijn leuke, maar tevens ook aparte ervaring van woensdagavond...

Het management communiceert niet (althans niet met mij) en daardoor stond ik al bijna in de douche en dacht ik lekker optijd in mijn bed te kunnen stappen, toen een van de medewerkers aan de deur stond, of ik mee wilde gaan eten...? Ik dacht eten? Ik heb zojuist iets gegeten en geen trek mee, maar dit maakte niet uit en ik moest beneden maar even wachten..

Na een kwartier kwamen er wat bewoners aangelopen en ik dacht aanvankelijk dat ze hun pyjama al aan hadden, maar dit bleek weer een ander model van de traditionele kleding te zijn en we stapte met 10 man in het busje...(met gevaar voor eigen leven moet ik wel zeggen, want de oude wijze man over wie ik het eerder had reed en we warden met regelmaat van links naar rechts van voor naar achter geslingerd en de vrouw (madame kong) die naast hem zat riep alleen maar slowdown, right, left, no the other right...) naar ik denk ongeveer 20 minuten rijden kwamen we bij ik kan het wel een grote eettent noemen waar zich met name Chineese mensen hadden verzameld. Toen we daar met zijn 10'en aan tafel zaten kreeg ik te horen dat we bij een celebration zaten, of ik het goed verstaan heb weet ik nog steeds niet, maar wat ik heb meegekregen was het The celebration of God's birthday''.

Wat je, je daarbij voor moet stellen is het volgende:

• Veel tafels met gemiddeld 10 mensen
• Je krijgt veel eten en de (rijke) chineese die er zitten drinken veel bier
• Wij zijn bij ik denk de 6de gang vertrokken en toen had iedereen eigenlijk al te veel gegeten
• Je krijgt ieder een bord en je moet uiteraard chopsticks gebruiken, maar de maaltijden worden geserveerd op een groot bord (in het midden van de tafel) en iedereen pakt er wat van af
• - Daarbij moet je, je ook echt het chineese eten voorstellen van ‘'alles is heel'' dus vissen met hoofd en ogen, eend met hoofd en snavel, vrijwel een complete varkens kont etc..
• Je snapt dus wel dat ik hier vrij weinig van gegeten heb al moet ik zeggen dat de shrimps met mango erg goed waren...
• Daarnaast is er ‘'vermaak'' (ik kon er zelf niets van verstaan, maar blijkbaar was het leuk want er waren vaak mensen aan het klappen en aan het lachen) in de vorm van een veiling en dit was geen veiling voor ‘'de gewone burger'' maar een veiling voor ‘'de ik-heb-te-veel-geld-burger''. Er gingen hier chineese vlaggen voor meer als 2000 euro (zo'n 10.000 ringgit) de deur uit, die wat ik hoorde van mijn buurman normaal te koop zijn voor nog geen 10% van dat bedrag...
• Ook gingen er verschillende soorten (dure) wisky over de toonbank en onze voorburen waren er in geslaagd een binnen te halen en begonnen er maar meteen aan...
• Rond 11 uur waren we thuis, ik vol muggenbuilten en een piep in mijn oor (de luidspreaker, een enorme stond achter mij opgesteld), maar wel een geweldige ervaring erbij!(helaas geen foto's)

Dit weekend staan er meer leuke dingen op de planning want hoogstwaarschijnlijk komen er zaterdag wat Aiesecers hier heen om samen met mij een watergevecht te houden met de bewoners en het plan is om savonds spaghetti te koken voor iedereen, zondag is er de viering van het 50 jaar bestaan van het huis...vanochtend hebben we hiervoor al watmaak-het-niet-al-te-ingewikkelde dansjes (met gemiddeld niet meer als 3 verschillende bewegingen) mogen oefenen....;)

Heel veel liefs uit Johor Bahru!

ps. Voor degene die er naar vroegen hier mijn adres:

Mijn adres hier is:

En het is hier 7 uur later als in Nederland;)